tag:blogger.com,1999:blog-87811137201549176472011-11-28T06:59:38.531+05:30ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.comBlogger141100tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-75082577864896786972008-10-21T15:39:00.003+05:302008-10-21T15:51:40.509+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SP2szY1F7UI/AAAAAAAAACQ/XRcGGj9oAUM/s1600-h/Attach_3.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SP2szY1F7UI/AAAAAAAAACQ/XRcGGj9oAUM/s320/Attach_3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259549938677050690" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SP2sy-KpuMI/AAAAAAAAACA/NF8C7cWFl1Q/s1600-h/Attach_2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SP2sy-KpuMI/AAAAAAAAACA/NF8C7cWFl1Q/s320/Attach_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259549931519719618" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SP2szKMr2pI/AAAAAAAAACI/nNa9KhhKZUY/s1600-h/Attach_1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SP2szKMr2pI/AAAAAAAAACI/nNa9KhhKZUY/s320/Attach_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259549934749473426" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SP2szwU5odI/AAAAAAAAACY/_LMl7OZxY5A/s1600-h/Attach_4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SP2szwU5odI/AAAAAAAAACY/_LMl7OZxY5A/s320/Attach_4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259549944984478162" border="0" /></a><br />ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ වතුරගම පදිංචි ඩබ්.ඒ. ඩී. සුජීව ප්‍රභාත් දරැණු වකුගඩු රෝගයකින් පෙළෙයි.<br /><br />තිස් හය වියැති මොහු දෙදරැ පියෙකි. මොහුගේ ජීවිතය බේරාගැනීම සඳහා වකුගඩුවක් බද්ධ කල යුතු බව මහනුවර ශික්ෂණ රෝහලේ වකුගඩු රෝග විශේෂඥ වෛද්‍ය ඒ.ඩබ්.එම්. වසීල් මහතා නිර්දේශ කර තිබේ.<br />ඒ සඳහා 'ඒ' පොසිටිව් හෝ 'ඕ' පොසිටිව් වර්ගයේ වකුගඩුවක් පරිත්‍යාග කිරීමට කැමති පරිත්‍යාගශීලීන් පහත සඳහන් දුරකථන අංකයන්ට අමතනමෙන් ඉල්ලා සිටිමි.<br /><br />060-22439702, 033-2278077, 033-2278407.<br /><br />තවද වකුගඩුවක් බද්ධ කිරීම සඳහා වි‍ශාල මුදලක් වැය වන බවත්, ඒ සඳහා මුදල් ‍සොයා ගැනිමට මොහුට ආධාර කිරීමට කැමැති පරිත්‍යාගශීලීන් වෙතොත් එම අධාර මුදල් ගම්පහ ලංකා බැංකුවේ ගිණුම් අංක 8444475ට මුදල් බැර කරන ලෙසත් ඉල්ලීමක් කෙරේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-7508257786489678697?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-74900341222492807662008-09-30T12:06:00.001+05:302008-09-30T12:06:20.538+05:30බුදු හාමුදුරැවෝ "ආරෝග්‍යා පාරමා ලාභා" කියලා තියෙන එක ඇත්ත කියලා මට එක පාරක් වැටහුනේ මගේ මොටර් බයිසිකලය හදිසී අනතුරකට ලක්වෙලා දකුණු පාදයේ ජංඝාස්ථිය හා අනුජංඝාස්ථිය කියන අස්ථි දෙකම බිදුනු වෙලාවෙදි. බයිසිකලයෙන් විසිවෙලා නැගිටින්න බලකොට දනහිසයි වළලුකරයි අතරින් කකුල දෙනට නැවුනා දැක්කා. මොනවා උනත් මම සිහිකල්පනාවෙන් ඉදලා මල්ලිට කථා කරලා ඔහුත් සමග රෝහලට යනකන් කාටවත් මාව උස්සන්න දුන්නේ නැහැ. උස්සලා වාහනේට දානවානම් කකල්දෙක බැදලා එකට ඔසවන්න කියලා මම කිව්වා. මම මේවගේ වෙලාවක කරන්න ඕනදේ ගැන රැපවාහිනියෙන් දැකලා තිබ්බා. මම මාස 5ක් කොළඹ මහ ‍රෝහලෙන් දාන ප්ලාස්ට් ඔෆ් පැරිස් බදාමය සහිත ප්ලාස්ටරයක් දාගෙන දුක් වින්දා. මගේ පාදයට යකට පතුරක් සවි කලේ නැහැ මගේම වෙනත් අයට දානවා වගේ ඉස්කුරැප්පු ඇන දැම්මෙත් නැහැ. මොකද මේ ශෛල්‍යකර්මය කලේ බොහෝම හදිසියේ. කළුබොවිල රෝහලට ගෙනගිය වෙලාවෙදි කිව්වා පහුවෙනිදා වෙනවා කියලා ශෛල්‍යකර්මය කරන්න. මම බලෙන් ටිකට් කපාගෙන කොළඹ මහරෝහලට ඇතුලත් වෙලා තමයි ශෛල්‍යකර්මය කරගත්තේ. ‍ඕන වෙලාවට නාන්න බැහැ. වැසිකිලියට යන්න බැහැ. තනියම ගමනක් යන්න බැහැ. කොහොමෙන් හරි මම ඒක ගනන් ගන්නේ නැතුව වෛද්‍ය නිර්දේශයට පටහැනිව ප්ලාස්ටරය පිටින් ගිහිල්ල හරි මගේ පාදය සනීප කරගත්තා. ඒත් තාම තුවාල කැලල සමග අස්ථි සවිවෙච්ච තැන ගැටිත්තක් වගේ ඉස්මතුවෙලා තියෙනවා.<br /><br />ආරෝග්‍යා පරමා ලාභා කියලා ම‍ට ආයෙත් මතක් වුනේ කාර්යාලයේ රියදුරැ මහතෙකුට වකුගඩු ආබාධයක් හැදිලා මහනුවර මහරෝහලේ විශේෂඥ වෛද්‍ය ඒ.ඩබ්.එම්. වසීල් මහතා වකුගඩුවක් දාන්න ඕන කියලා නිර්දේශ කරලා තිබ්බ හින්දා. දැනට වකුගඩු දෙකේම 85% අක්‍රිය වෙලා තියෙන්නේ. මේ සගයා දෙදරැ පියෙක්. ‍වකුගඩුවක් දාන්න ඕන කියලා දැනගන්න ඉස්සෙල්ලා අපිත් එක්ක විහිළු තහළුවෙන් හැම වෙලේම හිටියේ. එත් දැන් පහුගිය දවස්ටිකේ ඉදන් මිනිහා හිතින් දුර්වල වෙලා. අනික රෝහල්ගතවු අවස්ථාවේදි වම් අතට ලේ පිරිසිදු කිරීමට යන්ත්‍රයක් සවි කරලා. දැන් අපි වකුගඩුවක් සොයන්න වෙහෙසෙනවා. අපිට අවශ්‍ය වෙලා තියෙන්නේ A+(පොසිටිව්) හරි O+ (පොසිට්ව්)වර්ගයට අයත් වකුගඩුවක්. තාම හම්බවුනේ නැහැ. අපිට මේක හොයන්න උදවුවෙනවා නම් ඒක ලොකු පිනක්.බෙහෙත්වලට යන වියදම හා පරික්ෂණ වලට යන වියදම වෙනම හොයාගන්න ඕන. එකටත් අපි දැන් මොනවා හරි කරන්න ඕන.<br /><br />මනුස්සයෙක්ට දුකක් වුන වෙලාවට තමයි මනුස්සකමේ අගය දැනෙන්නේ. කොහොම හරි මේ අභියෝග ‍දෙකම අපි ජයගන්න උත්සහ කරනවා. උදව්වක් කරන්න පුළුවන්නම් අපිට දන්වන්න. මම අපේ කාර්යාලයේ සගයගේ විස්තර හා සම්බන්ධ වෙන්න පුළුවන් ආකාරය ඉදිරියේදි දන්වන්නම්. ‍වෛද්‍යවරයාගේ නිර්දේශය ඉදන් ඔක්කොම වෛද්‍ය වාර්ථා මම ඉදිරියේද බ්ලොග් එකේ දානවා. මොකද බොරැව රජයන සමාජයක අපි ඇත්ත කිව්වට වැඩක් නැහැ. මිනිස්සු උදව් කරන්නේ නැහැ කියලා අත්දැකිමෙන් දන්නවා.<br /><br />අපේ මිතුරාගේ විස්තර මේවායි.<br />නම - ඩබ්.ඒ.ඩී.එස්.පී.පේම කුමාර<br />පදිංචිය - නො.54, බටේපොල, වතුරගම<br />ජා.හැ.අ. - 722350014V<br />දුරකථන අංකය - 0773938540.<br /><br />අපි‍ව සම්බන්ධකරගන්නවා නම් 0722742878 (චාමර),0716357534(මධුර) සම්බන්ධකරගන්න පුළුවන්.<br /><br />අපේ සගයාට නිරෝගි සුවය අත්වේවායි මගේ පැතුම.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-7490034122249280766?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-74542381416526681552008-09-29T09:34:00.001+05:302008-09-29T09:34:41.902+05:30ජැක්සන් ඇන්තනි මහත්තයා ලංකාවේ ඉතිහාසය ප්‍රතිනිර්මාණය කරන්න මහා පරිමාණ උත්සහයක් විදියට අබා නිර්මාණය කලා. මේතනදි අපි ඉතිහාස‍ය ගැන පාසල් පාඩම් වලදි වගේම පැරැන්නන්ගෙන් අහපු කථා තේමාවට වැඩිය කථාව සමහර තැන් වලින් වෙනස් කියලා පුවත්පතක පලවු සිනමා විචාරයක් යහළුවෙක් මට විද්‍යුත්තැපෑලෙන් එවා තිබු ලිපියක තිබු ඇමුණුමක තිබුනා. කාර්යබහුලතාව නිසා අබා නැරඹිමට තවම අවස්ථාවක් උදාවුනේ නම් නෑ.<br /><br />අබා සිනමා නිර්මාණය නැරඹීම සඳහා සමහර පාසල් දරැ දැරියන්ව රැගෙන ගොස් ඇති බව කාර්යාලයේ සගයන්ගේ කථා වලින් තේරැම් ගියා. දෙවැනි හෝ තෙවැනි වසරේ දරැ දැරියන් කණ්ඩායමක්වත් අබා නැරඹීම සඳහා පාසලෙන් ගෙන ගියා. පොඩි අය කවදත් ලොකු දේවල් වලට කැමති නිසා මේ පොඩි කට්ටියත් ‍හොද අවධානයෙන් අබා නැරඹුවා. මේකේ තියෙන සටන් ජවනිකා වලට තමයි සමහර පිරිමි දැරැවන්ගේ අවධානය යොමු වෙලා තිබුනේ. ඉතින් ඒ දරැවෝ ගෙදර ගිහින් කල්පනාව ‍ලොකුවට තිබ්බ මේ සටන් ගැන. පොඩි එවුන්ට මේක ලොකු දෙයක් මොකද මේ දරැවෝ දන්නේ නැහැ සටන් කරන එක අමාරැ වැඩක් බව.<br /><br />මේ විදියට අබා නැරඹු එක කොලු පැටියෙක් පහුවදා පොල්ලක් අරගෙන අල්ලපු පංතිය ගාවට ගියා. සිංහ ලිලාවෙන් ඒ පංතියේ කොලු ගැටයන්ට "එනු සටනට" කියලා ආරාධනා කලා. පොඩි වයසේ එවුන් කොයි වෙලෙත් සටනට බර බැවින් ඒ පංතියේ කටිටිය කලේ වටවෙලා මේ පොල්ලක් රැගෙන ආපු පුංචි වීරයාට නෙලාපු එකයි. මේ විරයාට සහෝදරයෙක් වෙන තව පොඩි කොලු පැටියෙක් මේ කොලුවගේ පංතියෙම ඉගෙන ගත්තා. ඒ සහෝදරයත් තමන්ගේ සගයා බේරගන්න ඉදිරිපත් වුනා. අනේ මේ සහෝදරයටත් අර පංතියේ කටිටිය නෙලුවා එපා නොකියන්න. කොහොම හරි අර පුංචි වීරයගේ "එනු සටනට" වැකියෙන් වුනේ තමන්ගේ සහෝදරයටත් භුක්ති විදින්නට පුළුවන් වෙන්න අමතක නොවන පාඩමක් ඉගෙනගත්ත එක.සටන අවසන් වෙලා යනකොට සහෝදරයා කිව්වලු "උඹගේ වැඩ හින්දා මමත් ගුටි කෑවා" කියලා. <br /><br />මනසින් තමන් දකින දේවල් විග්‍රහ කරන පොඩි කටිටිය හිතන්නේ සටන් කරන එක ලොකු වීරකමක් හැටියට. තවත් දරැවෝ අධික්‍රියාකාරී කණ්ඩායමට වැටෙනවා. එක පාරක් අත්දැකිමක් ලැබුවිට එම දරැවෝ ඒ දේවලින් ලැබෙන ප්‍රතිඵල කටුක නම් ඒවට නොපෙළඹවී ඉන්නවා. මටත් පොඩිකාලේ මේ වගේ අත්දැකීම් තියෙනවා. මමත් කුඩා අවධියේ සටනට ලැදි කෙනක් විදයට කොතන ගියත් කොක්කක් දාගන්නවා. සමහර වෙලාවට තුවාල වෙලා ගෙදර එනවා. නැත්තම් ගෙදරින් වැඩිහිටියෙක් පාසලට එක්කගෙන යන්න ඕන වෙනත් අයට පහරදීලා ඒ කටිටිය ගුරැවරැන්ට පැමිණිලි කිරීමේ ප්‍රතිඵලක් විදියට. ඒත් කාලයක් යනකොට මමත් සටනින් ඈත්වෙලා කොච්චර සටනට යන්න ඕන අවස්ථාවක් ආවත් ඒවා මගහැර යන්න පුරැදු වුනා.<br /><br />මේ කථාව සමාජයේ සෑම ස්ථරයකටම වලංගු කථාවක්. අද ඉන්න සමහර දේශපාලකයෝ කරන වැඩ වලින් අහකට වෙලා ඉන්න කටිටියටත් ජනතාව සලකන්නේ එකම හැන්දෙන්. ඒ විතරක් නෙවේ සමහර පක්ෂවල එක් කොට්ඨාශයක් කරන ක්‍රියාකාරකම් වලින් ඒ පක්ෂයේ අනික් කටිටයත් නරක ප්‍රතිඵල අත්වෙනවා. ජනතාවගේ ඡන්දය නම්වු හැන්දෙන් ඒ ගොල්ලන්ට බෙදුවාම සමහර අවස්ථාවල දේශපාලන කරලියට එන්න කවදාවත් අවස්ථාවක් උදාවෙන්නේ නෑ. ඒගොල්ලෝ නැතිවෙලාම යනවා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-7454238141652668155?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-53727611276563138152008-08-28T15:40:00.000+05:302008-08-28T15:51:27.419+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SLZ7AYgxb2I/AAAAAAAAABw/0L8zn0db1VQ/s1600-h/_40804310_traffic_203afp.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SLZ7AYgxb2I/AAAAAAAAABw/0L8zn0db1VQ/s400/_40804310_traffic_203afp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239510463002275682" border="0" /></a><br />පෙරේදා කොළඹට පොඩ්ඩක් ආවා කාර්යාලයේ රථාචාරියත් එක්ක මහජන බැංකුවට යන්න කාර්යාලයේ අවශ්‍යතාවයක් හේතුවෙන්. ඔන්න ඉතින් පාර්ලිමේන්තුව ඉස්සරහින් යනකොට ඒ පාර වහලා ඇතුළුවෙන්න දෙන්නේ බස්,ලොරි,ත්‍රිරෝද හා මොටර් බයිසිකල් නොවන වාහන වලට විතරයි. ඒ කියන්නේ නොකියා කියනවා කාර් හා වෑන් කියලා.<br /><br />ඔන්න ඉතින් කොහොම හරි බොරැල්ල දිහට ගිහින් සේනානායක මංසංදිය පහුකරලා වොර්ඩ් පෙදෙස පැත්තට අපේ වාහනේ හැරෙව්වා. පිටිපස්සෙන් ‍වාහන පෙළක් එනවා. පෙරගමන් රථයක් එනවා ප්‍රධාන ලාම්පු දල්වාගෙන හැටට හැටේ. අපේ වාහනේ අයින් කරගෙන යනවා විහාරමහාදේවි උද්‍යානය පිටුපස පාරෙන් කොම්පඤ්ඤවීදීය පැත්තට යන්න කියලා. මෙන්න බොලේ ශාන්ත බ්‍රිජට් කන්‍යාරාමය ඉදිරිපිට වටරවුම වහලා. අපිව පොලිසීයේ මහත්තුරැ හැරෙව්වා කටුගේ පැත්තට එත් පාර එක දිශාවකට විතරක් වාහන යන පාරක්. වාහන පොලිමයි. එකකට වත් අඩියක් වත් ඉස්සරහට යන්න බැහැ. පාර දුමෙන් වැහෙන්න ඔන්න මෙන්න කියලා.අපි බැලුවා වැඩේ හරියන්නේ නැහැ. නිදහස් චතුරශ්‍රය දිහාට වාහනේ හරවලා කුරැදුවත්ත පොලීසිය පිටුපසින් ආයෙත් මහජන පුස්තකාලය පැත්තෙන් පිත්තල හන්දිය දිහාට යන්න බැලුවා. මහජන පුස්තකාලය ඉදිරිපිට පාරට ඇතුළුවීම තහනම් ඒකත් එක පැත්තකට යන පාරක්. අපි ඉතින් වදෙන් පොරෙන් කොල්ලුපිටිය පැත්තට ගිහින් ආර්.ඒ.ද.මැල් පාරෙන් ගාළු පාරට හරවලා අරලියගහ මැදුර ඉදිරිපිටින් ගාළුමුවදොර වටරවුම ගාවට ගියා. එතනින් ගාළුමුවදොර පාරට ඇතුළුවීම තහනමි. තෝරාගත් වාහන පමණයි ඇතුළුවෙන්න දෙන්නේ. අනේ අපි ඉතින් මහජන බැංකුව ඉදිරිපිටට යනකොට වැඩිපුර කිලෝමීටර 10කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ගිහිල්ලා.<br /><br />ඔන්න ඉතින් ආණ්ඩුවෙන් චක්‍රලේඛයක් එවලා තියෙනවනේ ඉන්ධන ඉතුරැ කරන්න කියලා. ඒත් ආණ්ඩුවේ ඇත්තන්ට මේක පෙනෙන්නේ නැහැ. ඔය පාර්ලිමේත්තුවට එන බබාලාගේ ආරක්ෂාවට කියලා පාරවල් වැහුවාම මාර්ග තදබදයට අහුවෙච්ච වාහන කන්දරාවකින් කොච්චර ඉන්ධන නාස්තියක් වෙනවද?. ඒ විතරක් නෙවේ අර පරිසර බද්ද ගැහුවට වැඩක් නැහැ දුම් පිටවීමට පරිසරය දුමෙන් වැහෙන හින්දා. එත් ඒ පරිසර බද්ද තියෙන්නෙත් මොටර් බයිසිකල් හා කාර් වලින් (කාර් කිව්වට පැට්‍රල් කාර්). පාර පුරා දුම් පිටකරගෙන යන වෑන්, ඩීසල් කාර්, ලොරී, බස් වලට කිසි බද්දක් නැහැ. නව වර්ෂයකදී විමෝචන පරික්ෂාව කරන කොට සල්ලි බාගේ තියෙන කට්ටිය කරන්නේ පරික්ෂක මහතුන්ට කියක් හරි දීලා දුම් පිටවීම පරිසරයට අහිතකර නොවන බවට සහතිකයක් ගන්න එක. ඒකෙන් බද්දත් නැහැ. අනික ඔය ගන්න බද්දෙන් පාර දෙපැත්තේ එක ගහක්වත් හිටවලා කාබන්ඩයොක්සයිඩ් ප්‍රමාණය අඩුකරගන්න උත්සහගන්නවා නම් කමක් නැහැ.<br /><br />ඒකෙන් මේකෙන් කියන්න ගිය කථාව අමතක වුනා. ඔන්න ඉතින් ඔය පාර්ලිමේත්තු බබාලා වෙනුවෙන් මෙච්චර ආරක්ෂාවක් වියදමක් දරන එකේ. ඔය ඔක්කොමලාට ගාළුමුවදොරට එන්න කියලා එතන ඉදන් හෙලිකොප්ටරයකින් වත් පාර්ලිමේන්තුවට එක්ක ගියොත් අර දහස් ගණන් මිනිස්සු මහ දවල් පාරේ දුමෙන් වැහිලා විදින දුක නැතුව යයි. මොකද එතකොට අර තරම් පාරවල් වහන්න ඕනේ නැහැනේ. අනික නිස්කාරණේ කරන අනව්‍ශ්‍ය වියදම් වලට වඩා එක හෙලිකොප්ටර් ගමනකට යන වියදම අඩුකරගන්න පුළුනන් කියලා මට හිතෙනවා. මොකද බොරතෙල් ලංකාවේ නිපදවන්න තව අවුරැදු 5කට වඩා යයි කියලා ඉරිදා පත්තරේක තියෙනවා මම දැක්කා. මේ ඉතින් මාර්ග තදබදයට අපි වියදම් කරන්නේ ලංකාවේ මුදල්නේ දෙයියනේ. මේ වැඩ වලින් වෙන්නේ ලංකාව තවත් ආර්ථික අතින් දුර්වල වෙන එක.මම මේක ලිව්වේ කාටවත් කඩේ යන්න නෙවේ. අඩ පැයකින් කොළඹ ගිහින් එන්න යන ගමනට පැය දෙකකට වඩා වෙලාවක් ගිය හින්දයි මේක ලියන්න හිතුනේ. අපිට පාර වහලා පාර්ලිමේන්තුවේ උතුමෝ විනාඩි 20-30කින් ඉගිල්ලිලා යනවා. අපි පාරේ දුක් විදිනවා. එතුමන්ට හෙලිකොප්ටර් එකකින් ගියොත් ඔය වෙලාව ඇතුලතම පාර්ලිමේන්තුවට යන්න පුළුවන්. අනික ඇමතිතුමන්ලා 100කට වඩා ඉන්න එකේ එක උතුමෙකුට වාහන ‍2ක් (පෙරගමන් රථය හා එතුමා යහපත් වෙන රථය ඇතුළුව) යනවා නම් වාහන 200කට අපෙන් ගන්න බදු මුදල් වලින් ඉන්ධන පුරවලා පුච්චලා දානවා.ඉතින් හෙලිකොප්ටරේකට එක පාරකට යන වියදම අ‍පි මාර්ග අවහිර කරලා යන වියදමට වඩා සිය ගුණයකින් විතර අඩුවෙයි මම හිතන්නේ. අනික මේ 225 දෙනෙක් වෙනුවෙන් ලක්ෂ ගාණක් මහමග රස්තියාදු වෙනවා.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SLZ7Yjkx8rI/AAAAAAAAAB4/D8b1vQHxSu0/s1600-h/2535378755_915602bded.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SLZ7Yjkx8rI/AAAAAAAAAB4/D8b1vQHxSu0/s320/2535378755_915602bded.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239510878288736946" border="0" /></a><br />අපේ රටට වෙන කරැමේ තමයි සැලසුම් වැඩියි. ඒවා ප්‍රයෝගික වෙන අවස්ථා අඩුවෙන එකයි. දැන උගත් මහත්තුරැන්ට රටට හිතකර සැලසුම් ගැන අදහස් පහල වෙනවා නම් එක් රටේ ජාතියේ වාසනාව තමයි ඉතින්.<br /><br />2500දි වත් ලංකාව දියුණු රටක් වේවායි මගේ පැතුම. ඒ කාලේට අපි ඉතින් නැහැනේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-5372761127656313815?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-58530998274686688072008-08-22T10:29:00.000+05:302008-08-22T15:06:15.894+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SK6IYPvtspI/AAAAAAAAABo/OPE6sjhZy64/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 153px; height: 160px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SK6IYPvtspI/AAAAAAAAABo/OPE6sjhZy64/s400/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237273366803362450" border="0" /></a><br />ටික කාලෙකට ඉස්සෙල්ලා ටෙලිකොම් එකෙන් දුරකථන නාමාවලිය ගන්න එන්න කියලා ලියුමක් එවලා තිබ්බා. ඒකේ තිබ්බේ ව්‍යාපාරික නාමාවලිය ටෙලිකොම් මධ්‍යස්ථානයකින් ගන්නත් එත් එක්ක තිබ්බ තැපැල්පත පුරවලා ගෘහස්ථ නාමාවලිය සහිත මුද්‍රිත පිටපත හෝ ලංකාවම ආවරණය වන සංයුක්ත තැටිය(CD) යන දෙකෙන් එකකින් අවශ්‍ය කුමක්ද යන්න සලකුණු කරලා ටෙලිකොම් එකට එවන්න කියලා.<br /><br />ඔන්න අපේ කාර්යාලයේ වැඩකරන පුෂ්පේ අයියත් මේක පිරෙව්වා. තැපැල්පතේ සලකුණු කලා සංයුක්ත තැටිය ලබාගන්න.ඊයේ පෙරේදා දවසක සංයුත්ත තැටිය තැපැල් මාර්ගයෙන් ඇවිත් තිබ්බා. ඔන්න ඉතින් මිනිහා මේක අරගෙන ගෙදර තිබ්බ දෘශ්‍ය සංයුක්ත තැටි ධාවකයට (VCD Player) ඇතුල් කරලා රෑපවාහිනි යන්ත්‍රයත් ක්‍රියාත්මක කරලා බලාගෙන ඉන්නවා බලාගෙන ඉන්නවා. විනාඩි තුන හතරක් ගියා.. ම්හ්..කිසිම දුරකථන අංකයක් හෝ නමක් වත් රෑපවාහිනියේ දර්ශනය වෙන්නේ නැහැ. සංයුත්ත තැටි ධාවකයෙන් බ්රෑම්..බ්රෑම්..බ්රෑම්.. කියලා සද්දයක් විතරයි එන්නේ.<br /><br />ඔන්න ඉතින් පහුවෙනිදා පුෂ්පේ අයියා කාර්යාලයට ඇවිත් මාව හම්බවෙලා සංයුක්ත තැටිය මට පෙන්නලා කියනවා..මම ඊයේ සීඩී එක දැම්මා..ඒත් එක නමක් වත් පෙනුනේ නැහැ කියලා.. පුෂ්පේ අයියා හිතලා තියෙන්නේ ටෙලිකොම් ආයතනයෙන් දෙන සංයුත්ත තැටිය දෘශ්‍ය සංයුක්ත තැටි ධාවකයෙන් නරඹන්න පුළුවන් කියලා. ඒකයි තැපැල් පතේ සටහන් කරලා තියෙන්නේ සංයුක්ත තැටිය ලබාගන්න. මිනිහා කියනවා මුන් දැනගන්න ඕනේ හැමෝම ගාව කොම්පියුටර් නැහැ කියලා. සීඩී එකක් දෙනකොට අපි හිතුවේ විසීඩී ප්ලේයර් එකේ බලන්න පුළුවන් කියලා. එක්කෝ මුන් අහන්න ඕනේ දුරකථන ඇමතුමක් දීලා පරිගණක යන්ත්‍රයක් තියෙනවද කියලා. එහෙම කරන්නෙත් නැතුව අපිට දීලා තියෙන සිඩී එකෙන් මොනව කරන්නද කියලා.. අපේ චුටි නංගි කිව්වා කාර්යාලයට ඇවිත් සංයුක්ත තැටිය බලන්න කියලා එහෙමත් නැත්තම් කැෆේ (internet cafe) එකකට ගිහින් බලන්න කියලා.<br /><br />මිනිහා කියාපි ඊට වැඩිය හොදයි කියන්න තියෙන පණිවිඩය බස් එකේ ගිහින් කියලා එනවා කියලා..<br /><br /><br />ටෙලිකොම් ආයතනයත් මෙතනදි පොඩි වැරැද්දක් කරලා තියෙනවා.සංයුත්ත තැටිය ධාවනය කරන්න පරිගණක යන්ත්‍රය අවශ්‍යයි කියලා සටහන් කරලා නැහැ. සංයුත්ත තැටි කිව්වාම දැන් හැමෝම හිතන්නේ නැහැනේ පරිගණක යන්ත්‍ර ඕනේ කියලා. ඉතින් අහිංසක මිනිස්සු හිතන්න පුළුවන් මේක විසීඩී ප්ලෙයර් එකකත් බලන්න පුළුවන් කියලා..ඉතින් ඒ මිනිස්සු සංයුත්ත තැටිය ලබාගන්න ඉල්ලුම් කරනවා.පරිගණක දැනුමක් රහිත ඒ මිනිස්සු දන්නේ නැහැනේ දත්ත සමුදායකින්(Data Base) විස්තර ලබාගන්න පරිගණකයන් අවශ්‍යයි කියලා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-5853099827468668807?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-20196581716504686642008-08-13T14:05:00.000+05:302008-08-22T12:05:21.390+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SK5d0njRJZI/AAAAAAAAABY/wZ7ewDPpm-M/s1600-h/img214070082.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SK5d0njRJZI/AAAAAAAAABY/wZ7ewDPpm-M/s320/img214070082.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237226575229953426" border="0" /></a><br />මේක ලියන්නේ ඔලිම්පික් පටන් අරගෙන ගොඩ දවසකට පස්සේ. ලියන්න කියලා හිතාගෙන හිටියට ලියන්න වෙලාවක් නැතිවුන එකයි බාධාවකට තිබ්බේ.<br /><br />ඔන්න ඉතින් ගිය සිකුරාදා ඔලිම්පික් පටන් ගත්තානේ. මමත් කාර්යාලයෙන් නික්ම ගිහින් රෑපවාහිනිය ඉදිරිපිට වාඩිවුනා ඔලිම්පික් සමාරම්භක උත්සවය නරඔන්න. පැරණි ඔලිම්පික් සමාරම්භක උත්සවයන්ට වඩා චීනයේ පැවැති මෙම උත්සවය ගොඩක් ආකර්ෂණීයයි කියලා තමයි මට හිතුනේ. නවීන තාක්ෂණය එක්කම චීනයේ මිනිසුන්ගේ හැකියාවන් මතුවෙච්ච අවස්ථාවක් තමයි මේක.<br /><br />දැන් ඉතින් සමාරම්භක උත්සවයේ ඒ ඒ රටවල් නියෝජනය කරන කට්ටිය ඔලිම්පික් ක්‍රිඩාංගනයට ආවනේ. ගොඩක් රටවල් ඒ රටවල කොඩියේ වර්ණයට ගැලපෙන විදියට ඇදුම් ආයිත්තම් වලින් සැරසිලා හිටියා. එහෙමත් නැත්තම් ඒ රටේ අනන්‍යතාවය පෙන්වන ආකාරයේ ඇදුමකින් තමයි සැරසිලා හිටියේ. මම රෑපවාහිනිය දිහා ඇස් දල්වාගෙන බලාගෙන හිටියේ අපේ කට්ටිය කොහොමද එන්නේ කියලා.<br /><br />ආවේ නැතැයි අපේ කට්ටිය ඔන්න ජාතික කොඩියත් පෙරටු කරගෙන. අපරාදේ අපේ කට්ටිය එනකම් බලාගෙන හිටියේ කියලා හිතුනේ එතකොට. ඔන්න අපේ කණ්ඩායමම සැරසිලා හිටියේ සුද්දගේ ඇදුම. පිරිමි ටික කලිසම්, කොට් ඇදගෙන. කාන්තාවන් සාය සමග කොට් එකෙන් සැරසිලා. ‍ඔන්න ඒ අ‍ස්සෙන් ජනාධිපති තුමාව රෑපවාහිනියේ දර්ශනය වුනා. එතුමා සුදු සරමයි ‍කමිසයයි ඇදගෙන රතු සළුව කරට දාගෙන (ජාතික ඇදුම විදියට අපි කියන එක. එත් මට හිතෙන්නේ අපේ ජාතික ඇදුම වෙන්න ඕනේ ඕක නෙවේ. ජාතික ඇදුමට ගැලපෙන්නේ උඩරට මුල් ඇදුම එහෙමත් නැත්තම් සමහර අයගේ භාෂාවෙන් කියන නිලමේ ඇදුම කියලා. ඒ ගැන පස්සේ කථා කරමු) ඉන්නවා. දැන් බැලුවාම ජනාධිපති තුමා ලංකාවේද එහෙමත් නැත්තම් සිංහ කොඩිය පෙරටුකරගෙන ගිය කට්ටිය ලංකාවේද කියලා එක පාරටම මට කල්පනා වුනා. අගේට ලංකාවේ කම පෙන්නන්න කාන්තාවන් ඔසරිය ඇදලා, පිරිමි කට්ටිය ජාතික ඇදුමවත් ඇදලා ගියානම් මේ උත්සවය බලාගෙන ඉන්න විදේශිය රටවල ජනතාව ලංකාවේ ඇදුම මොකක්ද කියලා වත් දැනගන්නවා.<br /><br />එත් ඉතින් කරන්න දෙයක් නැහැ. අ‍පි අපේ රට, අපේ කම ගැන කථා කරන ගමන් ඒවා නැති කරලා සංකර දෙවල් බදාගත්තාම ඔහොම වෙනවා. දැන් ඉතින් සමහර කට්ටිය මගෙන් අහන්න පුළුවන් මම අදින්නේ මොනවද කියලා. මමත් ඉතින් කලිසමයි කමිසයෙන් සැරසිලා තමයි කාර්යාලයට එන්නේ, ගෙදරට සරම තමයි ඉතින්. කාර්යාලයට සරම ඇදගෙන ආවොත් ඉතින් ඒක බස් එකේ කොන්දොස්තර මහත්තයට ඇදගන්න දීලා තමයි එන්න වෙන්නේ.<br /><br />ඒක රටක්..එක් ජනතාවක් විදියට හිතනකොට අපි අපේ ආකල්ප හදාගන්න ඕනේ. තරඟ ඉසව්වලට සහභාගි වෙලා පදක්කමක් නොලැබුනත් රට රැකගන්න ඕනේ. අඩුම ගානේ විදේශයක තියෙන උත්සවයකටවත් අපි අපේ ඇදුමින් සැරසිලා හිටියොත් කාටද ආඩම්බර.. අපිට කලිසම අන්දපු සුද්දට නෙවේ නේද?...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-2019658171650468664?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-44850282586421967222008-07-25T12:43:00.000+05:302008-08-22T11:43:49.485+05:30<div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SK5Y78jv68I/AAAAAAAAABQ/VXxwQ88De2I/s1600-h/Apiwawamu.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SK5Y78jv68I/AAAAAAAAABQ/VXxwQ88De2I/s320/Apiwawamu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237221203570060226" border="0" /></a><br /></div>මේක අපේ කාර්යාලේ ඉන්න එක මහත්තයෙක්ට වෙච්ච සංගදියක්... එතුමා වත්තේ ඉඩ තියෙන හරියක් බලලා වගා කරන්න ගත්තා. වගා කරන්න ගත්තේ ලොකු ඉඩක නෙවේ පොඩි ඉඩක පර්චස් 5ක විතර..<br /><br />ඔන්න ඉතින් අපේ මහත්තයා හා හා පුරා කියලා මේ වගාවේ දැම්මේ කැරට්,රාබු, මාළු මිරිස්, මිරිස්, ගෝවා, තක්කාලි, නොකොල්, මෑ, කූරතම්පලා, වම්බටු යන එළවළු වර්ග...<br /><br />ඔන්න ඉතින් දැන් පලදාව වැඩි වෙන්න කියලා අපේ මහත්තයා පෝර ගෙනාවා..මෙන්න තියෙනවා ඒ පෝර ලැයිස්තුව...<br /><br />කොම්පොස්ට් පෝර ගෝනි 1 රැ.350/-<br />කැට පෝර පැකට් 2 රැ.400/-<br />දම්/නිල් කැට පෝර (කිලෝ2පැකට්) පැකට් 3 රැ.240/-<br />දියර පෝර රැ.175/-<br />කොහුබත් රැ.200/-<br /><br />දැන් ඉතින් පෝරදාලා ටික දවසක් යනකොට කෘමි වසංගතයක් ඇවිත්.. ගත්තා දියර ඉසින බොතලයක් රැ.150/-ක් දීලා.. කෘමිනාශක විදියට හාකොස් පටාස් එකකුත් ගත්තා.. ඒකට රැ.275/- ගියා...<br /><br />ඔන්න දැන් දමාගෙන වගාවට සාත්තු කරනවා.. හොදට වියදම් කරලා ලොකු ඵලදාවක් ගන්නත් ඕනෙනේ..<br /><br />දැන් අස්වැන්න ගන්න කාලේ ආවා..ඔන්න අස්වැන්න නෙළුවා.. මෙන්න වගාවෙන් ලැබුණු අස්වැන්න...<br /><br />වම්බටු කරල් 1<br />මාළු මිරිස් කරල් 2<br />තක්කාලි ගෙඩි 4<br />මිරිස් කරල් 20 විතර<br />කූර තම්පලා වගා කරපු පාත්තිය ව‍ටේටම හොදට වැවිලා තිබ්බා<br />මෑ ඒකෙත් ගොඩක් අස්වැන්න තිබ්බා..<br /><br />අනේ ඉතින් අර දාපු කැරට්..නෝකොල්..රාබු..ගෝවා..ඒවා වැස්සට කුණුවෙලා හේදිලා ගිහිල්ලා...<br /><br />අපේ මහත්තයා රැ.1790/- විතර වියදම් කරලා තමයි අර අස්වැන්න බොහෝම අමාරැවෙන් ගත්තේ.. මේක මම දායි කියලා කියනවා .."ඕනේ දෙයක් දැම්මට කමක් නැහැ..හැබැයි මගේ නම දාන්නේ නැතුව" කියලා...<br /><br />ඔන්න ඉතින් ලංකාවේ හැමෝම දියත් කරපු වගා සංග්‍රාමය අපේ මහත්තයත් කරපු විදිය...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-4485028258642196722?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-31407423954128608592008-07-25T08:13:00.000+05:302008-07-25T10:48:56.439+05:30මම ඊයේ බ්ලොග් එක පටන් ගත්තට මට එකක් අමතක වුනා. මට බ්ලොග් එකට අතදුන්න මලින්ත මහත්තයාට (<a href="http://malinthe.com/">http://malinthe.com</a>) මුලින්ම ස්තුතිය පුද කරන්න. මම සමහර දේවල් මලින්ත මහත්තයාගෙන් අහලා දැන ගත්තේ මොකද ‍එතුමා මේ සම්බන්ධව වැඩිහිටියෙක් විත්තිය මම අන්තර්ජාලය තුලින් දැන ගත්තා.<br /><br />ඔන්න ඉතින් මම අපේ කාර්යාලේ කට්ටිය කිව්වා මමත් දැන් සිංහල බ්ලොග්කරැවන්ගේ සංගමයේ සාමාජිකයක් කියලා. ඔන්න බොලේ අපේ එකෙක් අහපි "අයියා මට STENCIL (අච්චුවක්) කපාගන්න බැරිද?" කියලා. මේකට ඇහිලා තියෙන්නේ සිංහල බ්ලොක්කරැවන්ගේ සංගමය කියලා. මිනිහා හිතලා තියෙන්නේ දැන් මම අච්චු කපන එකෙක් කියලා. තව එකෙක් අහනවා "අයියා ඕක බ්ලොක්ගල් වැඩ කරන මොකක් හරිද?" කියලා. මිනිහා හිතලා තියෙන්නේ මේක බ්ලොක්ගල් වැඩ කරන සංගමයක් කියලා.<br /><br />මොනව වුනත් මගේ කාර්යාලේ කට්ට්ය උපරිම සහයෝගය දෙනවා මගේ මේ වැඩේට. මට සමහර කථා මතක් කරලා දෙන්නේ මගේ කාර්යාල සගයින්. ඒක හින්ද මම හිතුවා පුළුවන් හැම වෙලේම ‍බ්ලොග් එකේ මොනවා හරි ලියනවා කියලා. මම ඉතින් රචකයෙන් නොවෙන හින්දා සමහරවිට එකකට එකක් ගැලපෙන්නේ නැති වෙනන්ත් පුළුවන්. එත් ඒකට කමා කරන්න කියලා මම කියනවා....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-3140742395412860859?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-34947405645509255852008-07-24T16:19:00.001+05:302008-08-22T14:22:53.347+05:30කටිට්යගේ බලවත් ඉල්ලීම හින්ද 2වෙනි කොටසත් ලියන්න වෙලා. එත් අර ගෑනු ලමයට සම්බන්ධ සිද්ධියනම් කියන්න බැහැ. මොකද මේක මිනිහගේ ආත්ම ගව්රවයට හොද මදි.<br /><br />ඔන්න ඉතින් දවසක් ගමේ ගිහිල්ලා කාර්යාලයට එනකොට අපි කියාලා තිබ්බේ කජු අළුවා අරගෙන එන්න කියලා. මේක ගැමියා වුනාට පොඩ්ඩක් කපටි. මු කරලා තිබ්බේ අළුවා වලට රටකජු දාලා ගෙනල්ලා අපිට කවලා "කොහොමද අළුවා".. කියලා ඇහුවා..එතකොට අපි කොච්චරක් දැම්මද කියලා ඇහුවා..<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SK5-T5sQYwI/AAAAAAAAABg/I8OH1_ZtII8/s1600-h/aluwa.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JCIbqt6M10k/SK5-T5sQYwI/AAAAAAAAABg/I8OH1_ZtII8/s400/aluwa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237262297047524098" border="0" /></a> "සිරාවටම...‍ගමේ කජු දාල අයියා හැදුවේ..." එත් කාලා බැලුවාම තිබ්බේ මේකා ඉස්සෙල්ලා දවසේ රෑ බස් එකේ යනකොට මඟදී කාපු රැ.5ක රටකජු ටික පුච්චලා දාලා තිබ්බ එකයි. එත් මිනිහගේ ගෙදර කරන ව්‍යාපාරය තමයි ගමේ කජු එකතු කරලා විකුණන එක. එත් මූ කජු වෙනුවට අපිට රටකජු කැව්වා...<br /><br />අපේ මේ යාළුවා පොඩ්ඩක් මධුවිත තොල ගාගත්ත වෙලාවට හොද සමාජශීලී පුද්ගලයෙක්.. ඒ වෙලාවට මිනිහා ඉස්සරහා ඉන්න ඕනෙ කෙනෙක් දෙවියෙක් තමයි..මොකද මිනිහා මධුවිත තොලගාන්නේ මිනිහගේ ගෙදර කට්ටියගේ ගිණුමටත් බැරවෙන විදිහට.. අයියයි, තාත්තයි මධුවිතෙන් තොර හින්දා.. මධුවිත හදන සමාගමට පාඩුවක් වෙන්නේ නැති වෙන්න අපේ මේ යාළුවා අයියයි, තාත්තයි බොන්න ඕනේ ටිකත් මිනිහම බොනවා.‍.. මිනිහා කරන්නේ මධුවිත බෝතලේ ගත්ත ගමන් ලඟ නවන එක.. ඒ කියන්නේ ඒකේ සැර බාල නොකර එක උගුරට බොනවා... එකෙන් සමාගමටත් වාසියි... මොකද ගෙදර අනිත් කට්ට්යගේ ගිණුම් අඩු වුනත් මිනිහගේ ගිණුමේ ඒකට හරියන්න තියෙනවනේ..<br /><br />තව මිනිහා ගැන කථා තියෙනවා..ඒවා පස්සේ කියන්නම්.. මොකද කථා වැඩි නිසා මතකයට නගාගන්නත් එපායැයි..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-3494740564550925585?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-4258783890226887732008-07-24T15:26:00.000+05:302008-07-24T15:33:11.001+05:30මේකත් කාර්යාලයට සම්බන්ධයි. අපේ කාර්යාලයේ ඉන්නවා කොට ඩයල් 2ක්. අපි කියන්නේ "කොට මොඩල්... ලඟ පිකප්" කියලා....<br /><br />අපේ කථා නායිකාව තමයි කාර්යාලයේ ඉන්න පැරණිම සාමාජිකාව.. මම පොඩ්ඩක් කෑගැහුවොත්.."චාමර...සද්දේ වැඩියී"...කියනවා.... ඉතින් මාතෘකාවේ හැටියට සුන්දර කොට කෙල්ල කිව්වට මෙයා කෙල්ලෙක් එහෙම නෙවෙයි.... දරැවෝ ‍දෙන්නෙක් ඉන්න අම්මා කෙනෙක්....<br /><br />අපේ කාර්යාලයේ බෙදා වෙන්කර ඇති ලෑල්ල අඩි 3ක් විතර උස ඇති. අපේ මේ සුන්දර කොට කෙල්ල මේකට වැඩිය අඩි1ක් විතර උස ඇති...<br /><br />කොට මොඩල් ලඟ පිකප් කින්නේ යන්නේ ජම්බෝ ජෙට් එක වගේ... හැබැයි හිත හොද ගෑනි... මේ හිත හොද ගෑනු ගැන පැරැණි කියමනක් තියෙනවා..ඒක කටිට්යම දන්නවා ඇතිනේ... හැබැයි මේක මෙයාට වලංගුවුනේ 2පාරයි....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-425878389022688773?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-18143363713022055432008-07-24T14:23:00.001+05:302008-07-24T14:45:11.643+05:30මගේ කාර්යාලේ ඉන්නවා එක සගයෙක්. මිනිහාගේ ගම පහලදියදොර.. මමනම් දන්න විදියට මේක කුරැණෑගල දිස්තිරික්කයේ ගමක්... හැබැයි ගමට යන පාර ඇහුවාම කියන්නේ කොහොම හරි දුරම පාර. මොනව උනත් මිනිහා හොදයි. ඕන විහිළුවක් ඉවසගෙන ඉන්නවා. වෙලාවකට පොඩ්ඩක් තරහත් යනවා.<br /><br />අපි ඉතින් පොඩ්ඩක් මිනිහට විහිළුවක් කලාම මොකද මල්ලි උනේ කියලා අහනකොට කියනවා...."අඩේ සිරාවටම බන්..."<br />"අඩ්ඩඩ්ඩා...."<br />"ආයේ බොරැ කියන්න එපා..."<br />"පිස්සු කෙලින්න එපා..." කියන වචන වැඩිපුරම.<br /><br />එක දවසක් මිනිහා අපේ බොසාගේ ජීප් එකේ ගියා. එකේ තියෙනවා ආයුධ ඇතුලත නොමැත (අර තුවක්කුවට කතිරේ ගහලා තියෙන්නේ.) කියන සංකේතය. අපේ එවුන් මේකට කිව්වේ මේ ගහලා තියෙන්නේ වෙඩි නොවදින වාහනයක ගහන සංකේතය කියලා. මිනිහටත් මේක ඇත්ත. මොකද මිනිහා ගොඩක් දේවල් කවුරැ හරි කිව්වා විශ්වාස කරනවා.<br /><br />මේ අහිංසකයා මේවාහනේ යන්න හරි ආසයි... මොකද මේකේ යනකොට පාරේ ඉන්න කෙල්ලයි..බල්ලයි... ඔක්කොම බලනවනේ මොකක්ද මේ වාහනේ. කවුද මේකේ යන්නේ කියලා...<br /><br />මිනිහා මේකේ යද්දී මාර වැඩක් වෙලා තියෙනවා... මේක කෙල්ලෙකුත් සම්බන්ධ සිද්ධියක්....හැබැයි මේක කිව්වොත් මේකා මාව මරනවා අනිවාර්යෙන්ම...<br /><br />අනේ මේ අහිංසකයාව "අංගුලිමාල" කරන්‍න ඕනේ නැහැනේ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-1814336371302205543?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-84050051732434513542008-07-24T12:10:00.000+05:302008-07-24T15:24:42.792+05:30ඔන්න එකමත් එක කාලෙක හිටියා මම අහම්බෙන් ගුගල් කථා පෙටිටියෙන් හොයා ගත්ත පුංචි කෙල්ලො දෙන්නෙක්. එත් උන් පුංචි උනාට දෙන්නේ පඬි ‍කථා තමයි. ඉතින් දවසක් මම ගුගල් කථා පෙටිටියෙන් නික්මෙන්නේ නැතුව මගේ දහවල් ආහාරයට ගියා. මේ අ‍තරේ මගේ කාර්යාලේ ඉන්න කෙල්ලෙක් මගේ කතා පෙටිටියෙන් අර එක පොඩි කෙල්ලෙක්ට බැන්නා..මම කාලා එනකොට ඒකි මගේ යාළුකම කාලා අත පිහිදාගෙනත් ඉවරයි. කොටින්ම කියනවානම් මගේ මිතුරැකම භක්ෂණය කරලා....<br /><br />ඉතින් මොන දෙවියන්ට කියන්නද ඒ පොඩි කෙල්ලයි...ඒ‍කෙල්ලගේ යාළුවයි දෙන්නම මාව ගුගල් කථා පෙටිටියේ ඒ අයත් එකක් කථාව අහවර කලා... එත් එක චුටි නංගියෙක් නම් මට කථා කරනවා. එයා අර දෙන්නගේ යාළුවෙක්... එත් ඒ නගා කියනවා මාව තහනම් කරපු දෙන්නා මාව මතක් කරනවා කියලා නම්...<br />සතුර‍ාගේ මිතුරා සතුරා නොවි මිතුරෙකු කරගන්නත් පුළුවන් වෙලාවකට...<br /><br />එත් කාර්යාලේ කෙල්ල නම් තාමත් කථාව... මෙයා කෙල්ලෙක් කිව්‍වට පොඩි ඇත් පැටියෙක් වගේ තමයි සයිස් එකනම්. නිකන් මවා ගන්නවානම් හිතා ගන්න පොඩි ඇත් පැටියෙක් කොන්ඩේ කෙලින් කරගෙන වවාගෙන ඉන්නවා කියලා......<br /><br />එකෙත් හැටි බලන්න ඕනේ....<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-8405005173243451354?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-49147751933438219332008-07-24T10:12:00.000+05:302008-07-24T11:37:23.991+05:30මට එක දවසක් හිතුනා මට එන ඊමේල් වල තියෙන අනෙක් අයටත් පිටපත් කරපු මේල් ඇඩ්රස් ටික මගේ ගුගල් කථාපෙටිටියට දාගන්න. එතකොට පුළුවන් වෙලාවට කථා කරලා දැන හැදුනුම්කම් ඇති කරගන්න පුළුවන්නේ.<br /><br />ඉතින් මම දෙයියනේ කියලා ඇඩ්රස් ටිකක් හොයාගෙන ඇඩි කලා. ඔනන් ඉතින් මගේ ආරාධනය පිළිගෙන කට්ටිය කථා කරන්න අවසර දුන්නා. එත් පුදන කොටම කාපි යකා කිව්වා වගේ කටිටිය අහන්නේ. ඔබ කවුද? කොහේද ඉන්නේ? මොනවද කරන්නේ? එක් පුරස්න කෝටියයි... ඔවට මම ඉතින් උත්තර දිදී ඉන්නකොට අහනවා කොහෙන්ද ඊමේල් ඇඩ්රස් එක ගත්තේ කියලා. මගේ තියෙන මනුස්සකමට මම ගුගල් මේල් එකේ පොඩි විමසිල්ලක් දාලා හොයාලා කිව්වේ මගේ මේ යාළුවෝ එවපු මේල් එකෙන් තමයි ගත්තේ කියලා.<br /><br />ඊට පස්සේ උනදේ අහනවද?..... මමම කියන්නම්.....<br /><br />මම ඇඩ්රස් ගත්ත යාළුවෝ කථා කරලා බනිනවා උඹ මොකටද මගේ යාළුවන්ව ඇඩි කර ගත්‍තේ. උන් කියනවා උඹගෙන් කරදරයි කියලා. උඹ ගැන අපිට පැමිණිලි එනවා කියලා.... උඹ කරලා තියෙන්නේ කැත වැඩක්නේ කියලා.... උඹට ඕනේ නම් යාළුවන්ව ඇඩ් කරන්න හයි5 එකට හරි ෆේස් බුක් එකට හරි ගිහිල්ලා ඇඩ් කරගනින්... අපිට වද දෙන්නේ නැතුවා කියලා....... අනේ ඉතින් මොන දෙයියන්ට කියන්නද?.... මේකව දිවියම කන්න ඕනේනේ.....<br /><br />මම කල්පනා කලා මම මොකක්ද කරපු කරදරය. මොනවා ගැන පැමිණිලි තියෙනවද කියලා. බලන කොට මම කරලා තියෙන ලොකුම වැරැද්ද තමයි මගේ යාළුවන්ගේ යාළුවෝ මමත් යාළුවන් කියලා හිතපු එක....<br /><br />මම ගෙදර යන ගමන් කල්පනා කලා මම කලේ හොද වැඩක්ද නරක වැඩක්ද කියලා. බලන් යනකොට එකේ වරදකුත් තියෙනවා. මම ලංකාවේ ඉන්න එවුන්ගේ සිතුම් පැතුම් ගැන හිතන්නේ නැතුවනේ උන්ව ඇඩ් කරගත්‍‍තේ..... මොකද කොල්ලෙක්ව ඇඩි කලාම උන් හිතන්‍නේ එකක්. කෙලේලෙක්ව ඇඩි කලොත් ඒකි හිතන්නේ වෙන දෙයක්...<br /><br />මම අවසානයේ ආපු නිගමනය තමයි. මිතුරාගේ මිතුරා බොහෝ විට ඔබගේ සතුරා විය හැක. මිතු‍රගේ මිතුරාව මිතුරෙකු කර නොගන්න. එහෙත් මිතුරාගේ සතුරා ඔබගේ මිතුරා විය හැක. (අපේ පරණ කට්ටිය කට කහනවට කියලා තියෙන්නේ නම්.... මිතුරාගේ මිතුරා ඔබගේ මිතුරා... මිතුරාගේ සතුරා ඔබගේද සතුරා කියලා... මේක දැන් වැරදි ප්‍කාශයක්...)<br /><br />මොකද දැන් ලංකාවේ එවුන් ඉන්නේ දූපත් මානසිකත්වය (මම හොයාගත්ත තව එකක් තමයි - වෙන්දේසී වතු මානසිකත්වය) මොකද උන් හිතන්නේ අපි මේ දූපතේ ඉන්න එවුන්ව විතරක් දැන ගත්තාම ඇති කියලා. අනික් කටිටිය තමයි වෙන්දේසී වතු වල පදිංචි වෙච්ච කටිටිය. ඒ ගොල්ලො හිතන්නේ අපේ වත්තේ විතරක් ඉන්න මිනිස්සු අදුනා ගත්තාම ඇති. ගමේ මිනිස්සු ඕනේ නැහැ කියලා. මෙන්න මෙතන තමයි ගොඩක් ලංකාවේ කටිටිය‍ට වැරදිච්ච තැන.<br /><br />මම හිතන්නේ මම වැරදි නැහැ කියලා.. මේ ගැන පොඩ්ඩක් කල්පනා කලාම ලංකාවේ මිනිස්සුට හෙන ගහලා තියෙන්නේ මේ මානසිකත්වය නිසා කියලා උපකල්පනයක් මට එනවා..........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-4914775193343821933?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8781113720154917647.post-21585954099299229752008-07-24T10:05:00.000+05:302008-07-24T10:08:46.865+05:30<span style="font-size:100%;">ලංකාවාසී හැමෝටම ජය වේවා. <br /><br />ඔන්න මමත් බ්ලොග් එකක් කරන්න කියලා හිතා ගත්තා. ඉතින් මුලින්ම නමක් බලන්න ඕනෙනේ. මම කැමතිම නම තමයි ජයලංකා කියන එක. එක දාගන්න පුළුවන්ද කියලා බලනකොට වෙන මහත්‍තයෙක් එක් අරගෙන. මම ඉතින් ජයලංකා කියන එක ජයතුලංකා කියලා වෙනස් කරගත්තා. නම වෙනස් වුනාට අර්ථය එකමයි මම දන්න විදියට නම්.<br /><br />ඉතින් මමත් දැන් බ්ලොග් එකක අයිතිකාරයෙක්.....<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781113720154917647-2158595409929922975?l=jayathulanka.blogspot.com' alt='' /></div>ජයතුලංකාhttp://www.blogger.com/profile/06142357415185572813noreply@blogger.com2